Liga Mistrzyń – Chelsea vs PSG, wywiad z Sandy Baltimore.

Już dziś Chelsea zmierzy się z Paris Saint-Germain w Lidze Mistrzyń. Dla Sandy Baltimore, wychowanki PSG, która później dołączyła do The Blues, nie jest to mecz jak każdy inny. Francuska skrzydłowa, autorka zwycięskiego gola w ubiegły weekend przeciwko Manchesterowi City, przystępuje do spotkania w pełni pewna siebie.
Chelsea nie spełniła oczekiwań w ubiegłym sezonie. Co powiedziałyście sobie w szatni na początku tych rozgrywek, żeby się odbudować i grać lepiej?
Sandy Baltimore: Ubiegły sezon to już przeszłość. Trzeba iść do przodu. Przed rozpoczęciem rozgrywek odbyłyśmy spotkanie z całą drużyną i powiedziałyśmy sobie, że tamten sezon jest już za nami. Teraz musimy dalej ciężko pracować, trenować każdego dnia, abyśmy wszystkie były na tej samej stronie, i spróbować zrealizować nasze cele.
Wygranie Ligi Mistrzów jest ważnym celem Chelsea, zarówno w męskiej, jak i kobiecej drużynie. Czy masz poczucie, że w tych rozgrywkach musisz coś udowodnić?
W Lidze Mistrzyń nie ma łatwych meczów. Są tam bardzo dobre, naprawdę wielkie zespoły. Wiemy, że do każdego spotkania trzeba podchodzić poważnie. Dlatego każdego dnia pracujemy, aby osiągnąć nasze cele, dotrzeć do końca i wygrać Ligę Mistrzów. Najważniejsze jest dalsze trenowanie, ciągły rozwój i walka o realizację tego celu.
W ostatnich latach Chelsea wiele wygrywała na krajowym podwórku, ale w Lidze Mistrzyń często odpadała w ćwierćfinale lub półfinale. Czy to główny cel na ten sezon?
Mistrzostwo i wszystkie pozostałe rozgrywki też są ważne, podobnie jak Liga Mistrzyń. Jednak, jak już mówiłam, musimy dalej pracować, aby zrealizować ten cel. Wiem, że w naszej drużynie wszystkie jesteśmy razem i myślimy w ten sam sposób.
Siła PSG? Ich napastniczki
Mecz z twoim byłym klubem jest wyjątkowy. Co powiedziałaś koleżankom z drużyny o mocnych stronach PSG?
To prawda, że jest to wyjątkowy mecz, ponieważ tam się wychowałam. To mój klub macierzysty. A co powiedziałam o PSG? Niewiele. Wiemy, że to wielki zespół z bardzo dobrymi zawodniczkami. Myślę, że jego siłą są piłkarki grające z przodu, napastniczki.
Co najbardziej zapamiętałaś z pobytu w PSG, gdzie spędziłaś dekadę? Czy wyobrażałaś sobie kiedyś, że zmierzysz się z tym klubem w Lidze Mistrzyń? Czy jest jakieś szczególne wspomnienie, które sprawia, że ten mecz będzie wyjątkowy?
Szczerze mówiąc, kiedy odbyło się losowanie, pomyślałam: «Mam nadzieję, że trafimy na PSG, mój rodzinny klub». Wychowałam się tam i spędziłam osiem lat. Dorastałam tam i rozwijałam się. To pozwoliło mi również nabrać doświadczenia.
Zatem to wyjątkowy mecz.
Tak, właśnie tam dorastałam. To mój klub macierzysty, tak naprawdę mój pierwszy klub. Jestem bardzo szczęśliwa i nie mogę się doczekać spotkania z tym zespołem.
Jesteś w świetnej formie: w ubiegły weekend strzeliłaś zwycięskiego gola przeciwko Manchesterowi City, odnosząc ważne dla klubu zwycięstwo. Jak bardzo jesteś zmotywowana, by odegrać ważną rolę w Europie, zwłaszcza że mierzysz się z byłym klubem?
Mecz z City nie był łatwy. Naszym celem było zwycięstwo. Wiemy, że Manchester City to wielki zespół z bardzo dobrymi zawodniczkami. Myślę, że wygrana była efektem pracy całej drużyny. Ja z kolei staram się, dzięki swoim umiejętnościom, pomagać zespołowi najlepiej, jak potrafię. Ten gol naprawdę dodał mi pewności siebie i cały czas ją buduje. Do meczu z PSG podejdę z dużą wiarą we własne możliwości i spokojem.
Znalazłaś się w najlepszej jedenastce Ligi Mistrzyń 2024/25. Jak widzisz swoją rolę w pomocy Chelsea w tym sezonie?
To prawda, znalazłam się w najlepszej jedenastce Ligi Mistrzyń. Myślę, że było to związane z dobrym sezonem, który rozegrałyśmy jako drużyna i który był udany również dla mnie. Trzeba więc dalej iść naprzód, rozwijać się i uczyć. Dzięki swojej przebojowości i szybkości staram się pomagać zespołowi.
W jaki sposób twoje atuty mogą pomóc Chelsea w meczu z PSG?
Moimi atutami są przebojowość i technika. Dobrze czuję się z piłką przy nodze. Lubię podejmować pojedynki i napędzać akcje.
Sytuacja Chelsea i PSG w tabeli Ligi Mistrzyń
Sytuacja Chelsea i PSG w tabeli Ligi Mistrzyń
Flashscore
W każdy weekend mecze są bardzo trudne
Jaka jest najważniejsza różnica między Sandy, która opuściła PSG, a zawodniczką, którą oglądamy dzisiaj?
Kiedy trafiłam do Chelsea, zauważyłam różnicę w intensywności. Kiedy odchodziłam, chciałam spróbować czegoś innego i zdobyć nowe doświadczenie, aby dalej rozwijać swoją karierę. Szczerze mówiąc, uważam, że bardzo się rozwinęłam w porównaniu z dawną Sandy, tą, która opuszczała PSG.
Mówi się, że Women’s Super League jest najbardziej konkurencyjną ligą, być może nawet bardziej niż liga francuska. Czy gra co tydzień na bardzo wysokim poziomie daje ci przewagę nad klubami takimi jak PSG?
To prawda, że między Anglią a Francją istnieje różnica, zwłaszcza pod względem intensywności. Fizycznie gra jest bardziej kontaktowa, a w każdy weekend gramy ważne i bardzo trudne mecze. Różnica jest więc duża. Tak, daje mi to przewagę, ponieważ pomaga mi się rozwijać, szczególnie pod względem fizycznym.
Grałaś jako lewa obrończyni i skrzydłowa. Na której pozycji czujesz się najlepiej? Czy wszechstronność jest twoją największą siłą?
Najlepiej czuję się na lewym skrzydle, ponieważ zawsze grałam na tej pozycji, a moimi atutami są przebojowość, technika i tak dalej. Jako lewa obrończyni grałam, gdy byłam młoda, w zespole PSG do lat 19. Kiedy jedna z zawodniczek doznała kontuzji, musiałam ją zastąpić, choć wcześniej nigdy nie występowałam na tej pozycji. Później, gdy trafiłam do pierwszego zespołu, trenerzy ustawiali mnie na lewej obronie i stopniowo uczyłam się tej pozycji. Oczywiście wolę atakować niż bronić, ale potrafię robić jedno i drugie. Dobrze jest być wszechstronną, bo mogę grać na kilku pozycjach. Myślę, że to atut.
Masz francuską trenerkę, Sonię Bompastor, w sztabie są też inne Francuzki, takie jak Camille Abily, a latem dołączyła do was francuska koleżanka z drużyny, Melvine Malard. Co czujesz, mając w klubie tak wiele Francuzek? Łączy was szczególna więź?
Obecność Francuzek w zespole przede wszystkim pomogła mi, kiedy tu trafiłam. Najbardziej wsparł mnie sztab, zwłaszcza przy wyjaśnieniach po angielsku. Jest też Melvine, więc są nas dwie Francuzki. Szczerze mówiąc, na boisku rozumiemy się bardzo, bardzo dobrze. Mamy świetne porozumienie i zawsze je miałyśmy, ponieważ znamy się chyba od reprezentacji Francji do lat 17. Znamy się od dawna i myślę, że dobrze się uzupełniamy na boisku.